Νέα έκδοση: Benito Mussolini -Η Αυτοβιογραφία μου

Ο εκδοτικός μας οίκος προχώρησε ήδη στην πέμπτη του έκδοση. Ένα πολύ σημαντικό βιβλίο για πρώτη φορά στα ελληνικά. 

Δεν έχω σκοπό να επεκταθώ πάνω στο υλικό αυτού του βιβλίου, ούτε να το ερμηνεύσω ούτε να προσθέσω κάτι σ’ αυτό. Πολλά από τα δράματα που περιέχει, εγώ, ως Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών εκείνη την εποχή, μου ήταν οικεία· ένα μεγάλο μέρος της αξιοσημείωτης προσωπικότητας που αποκαλύπτεται εδώ ήταν για μένα ένα ανοιχτό βιβλίο από πολύ πιο πριν, διότι ήξερα πολύ καλά τον άνδρα που τώρα, επιτέλους, έγραψε χαρακτηριστικά, άμεσα και απλά για εκείνον τον οποίο τρέφω βαθύτατη συμπάθεια. Είμαι υπεύθυνος για την αυτοβιογραφία του. Οι βιογραφίες του Μουσσολίνι που έχουν γραφτεί από άλλους έχουν κάποιο ενδιαφέρον. «Τίποτα όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα βιβλίο που θα έχεις γράψει ο ίδιος», του είπα. «Να το γράψω ο ίδιος;» Έσκυψε πάνω απ’ το γραφείο του και επανέλαβε τη φράση μου με έκπληξη. Είναι ο πιο πολυάσχολος άνθρωπος του κόσμου. Φάνηκε σαν να πληγώθηκε, λες και κάποιος φίλος του δεν μπορούσε να τον καταλάβει. «Ναι», είπα και του έδειξα μια σειρά επικεφαλίδων που είχα γράψει σε μερικά φύλλα χαρτιού. «Εντάξει», είπε στα Αγγλικά. «Θα το κάνω.» Αυτός ήταν ο Μουσσολίνι που ήξερα. Να αποφασίζει αμέσως και απόλυτα. Και έτσι ξεκίνησε. Υπαγορεύοντας. Εγώ του πρότεινα αυτή τη μέθοδο γιατί όταν επιχειρεί να γράψει με το χέρι συνεχώς διορθώνει. Θα ήταν πολύ γι’ αυτόν. Και έτσι τα υπαγόρευε. Του επέστρεψαν το αντίγραφο και έγραψε ιδιόχειρες σημειώσεις πάνω στο χειρόγραφο – ένα πασάλειμμα κόκκινου μολυβιού και ένα ποτάμι μελάνι – εδώ κι εκεί. Όταν τα χειρόγραφα άρχισαν να φτάνουν σε μένα προβληματίστηκα, διότι οι απλοί κυριολεκτικοί μεταφραστές χάνουν το σφρίγος του ίδιου του συγγραφέα. «Τι διορθώσεις να κάνω;» τον ρώτησα. «Ό,τι θέλεις», είπε. «Ξέρεις την Ιταλία, καταλαβαίνεις τον Φασισμό, με βλέπεις ξεκάθαρα όπως και οποιονδήποτε άλλον.» Δεν είχα όμως και πολλά να κάνω. Η ιστορία βγήκε όπως τη βλέπετε εδώ. Είναι όλη δική του και – ευτυχώς για όλους εμάς – του μοιάζει πάρα πολύ! Είτε τον εγκρίνετε είτε όχι, όταν διαβάσετε αυτό το βιβλίο θα γνωρίσετε τον Μουσσολίνι ή τουλάχιστον, αν έχετε μια θολή εικόνα, θα τον γνωρίσετε καλύτερα. Είτε σας αρέσει αυτό το βιβλίο είτε όχι, δεν υπάρχει ούτε μια ανειλικρινής παράγραφος μέσα σ’ αυτό. Εγώ πάντως δεν βρήκα καμία.

[…] «Πόσο βαθιά ήταν και τι διάρκεια είχε η επίδραση ενός ανδρός επάνω σε έναν ευρύτερο αριθμό ανθρώπων – στις καρδιές τους, στις σκέψεις τους, στην υλική ευημερία τους, στη σχέση τους με το σύμπαν;» Στην εποχή μας ίσως να μπορούμε να προβλέψουμε πονηρά ότι κανείς δεν θα επιδείξει τέτοιες διαστάσεις σταθερού μεγαλείου που να ισοδυναμούν με αυτές του Μουσσολίνι. Είτε τον θαυμάζετε είτε όχι, είτε επιδοκιμάζετε τις φιλοσοφίες του είτε όχι, είτε παραδέχεστε τη μονιμότητα της επιτυχίας του είτε όχι, είτε τον θεωρείτε υπεράνθρωπο είτε όχι, όπως και να έχει, έβαλε σε δοκιμασία, πάνω σε ένα μεγάλο και ολοένα αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων, προηγουμένως άγνωστα προγράμματα, σε μια εφαρμόσιμη πνευματικότητα, σε εφαρμόσιμα σχέδια, σε εφαρμόσιμη ηγεσία, σε εφαρμόσιμα δόγματα, πάνω στην εφαρμόσιμη αρχή ότι το περιεχόμενο είναι πιο σημαντικό από την ετικέτα της φιάλης. Δεν κατάφερε μόνο να εξασφαλίσει και να διατηρήσει μια σχεδόν οικουμενική υποστήριξη· έχτισε ένα νέο κράτος επάνω σε μια νέα έννοια του κράτους. Όχι μόνο κατάφερε να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων αλλά άλλαξε τη γνώμη τους, τις καρδιές τους, το πνεύμα τους. Δεν κυβερνά απλώς ένα σπίτι· έχτισε ένα καινούργιο σπίτι. Δεν το αράδιασε απλώς στα χαρτιά ή στις ομιλίες του· στοίβαξε τα τούβλα. Ένας λόγος είναι να κυβερνήσεις ένα κράτος. Αυτός που το κάνει αυτό σωστά ονομάζεται πολιτική προσωπικότητα. Το να φτιάξεις ένα κράτος είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Ο Μουσσολίνι έφτιαξε ένα κράτος. Αυτό σημαίνει ανώτερη πολιτική προσωπικότητα.

(Από τον πρόλογο του Ρίτσαρντ Ουώσμπερν Τσάιλντ)

Κωνσταντίνος Στυλιανού: «Εαρινό» (τραγούδι για τον Γιώργο και τον Μάνο)

Νοέμβριος 22, 2017

Ο αρχαίος και σύγχρονος Έλληνας καλλιτέχνης

Νοέμβριος 22, 2017